Contextator
ENTR

Yönetim ve güvenlik

Güvenlik

Contextator'ın tehdit modeli — MCP erişimi varsayılan olarak token required'dır, open ya da account required olabilir — ve onu kilitlemek için operatör kontrol listesi.

Güncelleme:

Contextator belirli bir dağıtım için inşa edilmiştir: özel bir ağda ya da bir reverse proxy’nin arkasında, güvenilir bir ekip. Panonun hesapları ve rolleri vardır; MCP endpoint’lerinin proje başına bir kapısı vardır. Başka bir yerde açığa çıkarmadan önce bu sayfayı okuyun.


Bilinmesi gereken tek şey

Yeni bir proje token required olarak doğar: onu oluşturmak bir ilk token üretir ve gizli anahtarı oluşturma diyaloğunda bir kez gösterir, böylece endpoint’i ilk saniyeden itibaren kapalıdır. Bu varsayılan olmadan önce oluşturulmuş bir proje, zaten sahip olduğu modu korur — yükseltme, mevcut bir projeyi geriye dönük olarak kapatmaz ya da açmaz. Her iki durumda da, modun ayarlandığı yer proje sayfasındaki MCP access panelidir, ve üç tane vardır: open, endpoint’in herkese yanıt verdiği mod; token required, bundan sonra bir istemcinin Authorization: Bearer ctxm_… göndermesi ya da 401 yanıtı alması gereken mod; ya da account required, projenin kendi üyeliklerinin OAuth 2.1 üzerinden endpoint’e ulaştığı ve her istekte denetlendiği mod. Anahtar için Projeler’e ve istemci tarafı için Yapay Zekâ İstemcilerini Bağlamak’a bakın.

Bir token, bir hesap değil, endpoint için bir kimlik bilgisidir. Hiçbir kimlik ve hiçbir doküman başına kural taşımaz, bu yüzden onu elinde tutan herkes o projede indekslenen her şeyi okur, ve pano rolleri onun üzerinden /mcp/*’a ulaşmaz. Bir rol /mcp/*’a yalnızca bir hesabı adlandıran bir kimlik bilgisi üzerinden ulaşır: o, her modda o hesabın üyeliğine karşı denetlenir ve account modunda connector bir kişi olarak oturum açar ve kişinin üyeliği karar verir — aşağıya bakın.

Yani ağ konumu çoğunu hâlâ belirler. Projelerini open bırakan bir örnek, panonun kimin neyi görebileceği konusunda ne söylediğine bakılmaksızın, ona ulaşabilen herkes tarafından okunabilir: portu özel tutun, ya da onun önüne kimlik doğrulama koyun.

Pano ve admin API’si ayrı bir kapıdır, ve o her zaman kilitlidir: bir kişisel hesap gerektirirler. ADMIN_TOKEN o kilit değildir — betikler için /api/*’a makine erişimidir — ve ikisi de /mcp/*’ı korumaz. Bunu koruyan şey bir projenin kendi tokenları, ya da account modunda bir proje üyesinin oturum açmasıdır. Bkz. Hesaplar ve İzinler.

Operatör kontrol listesi

  1. Her kişiye kendi hesabını verin, ve ihtiyacı olmayan kimseye vermeyin. İlki, tek seferlik bir kodla /setup’ta oluşturulur; geri kalanı sağ üst menüdeki Users’tan gelir. Bir member hesabı yalnızca eklediğiniz projelere ulaşır — bkz. Hesaplar ve İzinler. Düz HTTP bir LAN adresinde AUTH_COOKIE_SECURE=0 ayarlayın, aksi halde tarayıcı oturum çerezini düşürür ve kimse oturum açamaz.
  2. ADMIN_TOKEN’ı tarayıcılardan uzak tutun, ve API’ye ihtiyaç duyan bir betik yoksa ayarını kaldırın. Her endpoint’te root izinleriyle davranır; onu bir root parolası gibi ele alın.
  3. Özel bir git deposu, bir Notion integration’ı ya da bir Confluence bağlantısı eklemeden önce SECRET_KEY’i 32+ rastgele karaktere (openssl rand -hex 32) ayarlayın. Onu veritabanı yedeğinizden başka bir yerde saklayın.
  4. Herkese açık olmaması gereken projeleri kapatın. Proje sayfasında MCP access: token required, ardından istemci başına bir kez New token, ya da onu okuyabilecek kişilerin zaten burada hesapları varsa account required. Açık bırakılan bir proje, URL’sine ulaşabilen herkes tarafından okunabilir — bkz. Projeler.
  5. Portu genel internetten uzak tutun, ya da kimlik doğrulamayı bir reverse proxy’de sonlandırın — kasıtlı olarak open bıraktığınız projeler için de dahil. Varsayılan (CONTEXTATOR_BIND=127.0.0.1) portu zaten yalnızca bu makinede yayımlar; bunu değiştiren tek ayar 0.0.0.0’dır, ve önüne bir reverse proxy ya da bir VPN koymanın tam zamanı da budur. Bkz. Yapılandırma.
  6. ALLOWED_DOC_ROOTS’u dar tutun. Hangi dizinlerin indekslenebileceğine karar veren sınır budur.
  7. Gönderilen compose dosyasının yaptığı gibi dokümantasyonu salt okunur bağlayın (:ro).
  8. Kaynak tokenlarını sıkı kapsamlayın. Bir git token’ının dokümantasyon depolarına okuma erişimine ihtiyacı vardır, daha fazlasına değil.
  9. *_ALLOWED_HOSTS listelerini dar tutun. Yalnızca bir kaynağın gerçekten ihtiyaç duyduğu iç host’ları yazın; listedeki her host, instance’ın ağınızın içinden ulaşabildiği bir host’tur.
  10. Sırları indekslemeyin. İndekslenen her şey, endpoint’e ulaşabilen her agent tarafından — ve hiçbir doküman başına kural taşımayan o projenin MCP tokenlarını elinde tutan herkes tarafından — okunabilir.

Ne korunur, ve nasıl

Alan Kontrol
Pano ve API Bir kişisel hesap, ya da betikler için ADMIN_TOKEN. Her kural — örnek rolü, proje başına üyelik — tek bir politika tablosundan sunucu tarafında karar verilir, bu yüzden bir route kaydedildiği anda korunur ve tarayıcıda geri yüklenen bir düğme yine de 403 yanıtlar. /api/health muaftır, ve tanımadığı bir çağırana daha az şey söyler. Son aktif root hesabı asla silinemez, rütbesi düşürülemez ya da devre dışı bırakılamaz, ve bir admin bir root hesabına dokunamaz ya da root rolünü dağıtamaz — tam rol modeli için bkz. Hesaplar ve İzinler
Parolalar Salted scrypt (node:crypto, N=2¹⁵), asla loglanmaz, asla döndürülmez, geri döndürülemez. Bilinmeyen bir kullanıcı adı, yanlış bir parolayla aynı mesajla ve aynı işle reddedilir
Oturum açma denemeleri IP adresi başına, ve AUTH_LOGIN_WINDOW_MIN’den bir saate kadar iki katına çıkan bir kilitlenmeyle hesap başına hız sınırlıdır
Pano oturumları İmzalı bir çerez değil, veritabanında bir satır: yalnızca token’ın bir hash’i saklanır, ve çerez HttpOnly, SameSite=Lax ve HTTPS üzerinden Secure’dur. AUTH_SESSION_IDLE_MS ve AUTH_SESSION_TTL_DAYS ile sınırlıdır, ve iptal edilebilir — bir parolayı değiştirmek o hesabın diğer oturumlarını sonlandırır, ve bir hesabı devre dışı bırakmak, silmek ya da sıfırlamak hepsini sonlandırır
Bir şeyi değiştiren istekler Çerezle kimliği doğrulanmış bir yazma bu siteden gelmelidir (Sec-Fetch-Site, Origin/Referer’a geri dönerek) yoksa 403 ile reddedilir. CORS kasıtlı olarak kimlik bilgisi olmadan bırakılmıştır, bu yüzden ALLOWED_ORIGINS, API’yi oturum açmış bir kullanıcı olarak okumak için kullanılamaz
Göremediğiniz projeler Bir üyenin erişimi olmayan bir proje, var olmayan biriyle aynı şekilde 404 yanıtlar, bu yüzden proje id’leri araştırılamaz
Webhook endpoint’i Her git kaynağının kendi sırrı vardır; sağlayıcının imzası, hiçbir şey kuyruğa girmeden önce ham gövdeye karşı doğrulanır
Saklanan kaynak tokenları Git, Notion (bir integration token’ı ya da bir OAuth bağlantısının erişim ve yenileme token’ı), Confluence ve GitHub kimlik bilgileri, S3 anahtar çiftleri ve Google Drive servis hesabı anahtarları SECRET_KEY altında AES-256-GCM ile şifrelenir; API tarafından asla döndürülmez, bir daha gösterilmez. 0.6.0’dan beri, saklanan bir kimlik bilgisi varken bir kaynağın adresinin host’unu taşıyan bir düzenleme (bir Confluence baseUrl’i, bir git url’si, bir S3 endpoint’i, bir GitHub apiBaseUrl’i), aynı istek kimlik bilgisini yeniden vermedikçe reddedilir; böylece onu okuyamayan bir editor kimlik bilgisini kendi host’una yönlendiremez. Bir Google Drive kaynağında böyle bir ayar yoktur, çünkü host’ları Google’ınkilere sabitlenmiştir. Bir depo URL’sine yapıştırılmış kimlik bilgisi (https://user:token@host/…) kullanılmaz ve 0.3.1’den beri URL saklanmadan önce silinir (eski satırları 0020 migration’ı temizledi); token’ın okunduğu tek yer token alanıdır
Giden istekler Web kaynakları, git kaynakları, Confluence, S3, GitHub, Google Drive ve OAuth client metadata istekleri bir egress guard’dan geçer; web ve git kaynakları 0.3.1’den beri korunur. Guard her yönlendirme adımını denetler; loopback, link-local (bulut metadata adresi dahil), belirtilmemiş, multicast ve ayrılmış adresleri kesin olarak, özel aralıkları (carrier-grade NAT 100.64.0.0/10 dahil) ise host listede yoksa reddeder; reddedilen adrese hiçbir istek gönderilmez, dolayısıyla token oraya ulaşmaz. İç ağdaki bir host WEB_ALLOWED_HOSTS, GIT_ALLOWED_HOSTS ya da Confluence, S3 ve GitHub Enterprise Server için SOURCE_ALLOWED_HOSTS içine yazılarak kabul edilir (eski CONFLUENCE_ALLOWED_HOSTS 1.0.0’da kaldırılmıştır; ayrı listeler, yalnızca özel aralık kuralını kaldırır; client metadata isteğinin listesi yoktur). Bir git uzak yanıtı ayrıca GIT_MAX_PACK_BYTES ile sınırlanır (0.3.2)
Dosya sistemi erişimi Yerel kaynak dizinleri ALLOWED_DOC_ROOTS içinde çözümlenmelidir; .., bunların dışına çözümlenen bir symlink ve dizin olmayanlar reddedilir; tarama da kaynak içindeki her symlink’i atlar. Git alt dizinleri checkout içinde çözümlenir
Belgelerdeki secret’lar ve kişisel veriler 0.6.0’dan beri bir tarama, saklanan belgelerde AWS access key’lerini, GitHub token’larını, PEM özel anahtar başlıklarını, JWT’leri, T.C. kimlik numaralarını ve IBAN’ları arar. Yalnızca raporlar: hiçbir şey maskelenmez ya da atlanmaz ve arama değişmez. Bulgular bir proje editor’üne ve üstüne maskelenmiş bir önizleme gösterir, asla değeri; MCP yüzeyinde hiçbir şey yoktur. Bkz. Yapılandırma
Bir MCP token’ının okuduklarını sınırlamak Statik bir ctxm_… token’ı bir projenin bazı kaynaklarına bağlanabilir; kapsam dışındaki bir kaynak onun için yoktur ve filtre SQL’de uygulanır. open bir projede kapsam bir sınır değildir. Bkz. Yapay Zekâ İstemcilerini Bağlamak
read_document Yalnızca o proje için indekslenmiş yolları sunar — asla keyfi bir dosya sistemi yolunu — max_tokens (200–20000, varsayılan 4000) ile sınırlıdır
Yüklemeler ve arşivler Önce bir scratch dizinine çıkarılır, ardından geçiş reddi, nokta-dizini kaldırma, taşınabilir ad kontrolleri, bir uzantı filtresi ve sıkıştırma bombalarına karşı girdi/boyut sınırlarıyla kopyalanır
MCP endpoint’leri Proje başına: token required (yeni bir proje için varsayılan), open ya da account required. token modunda, canlı bir ctxm_… bearer’ı olmayan bir istek www-authenticate: Bearer realm="<proje>" ile 401 yanıtlanır; account modunda statik bir token kimseyi adlandırmaz ve reddedilir, ve istemci bunun yerine OAuth 2.1 üzerinden oturum açar. Bir hesabı adlandıran bir kimlik bilgisi, open dahil her modda her istekte o hesabın üyeliğine karşı denetlenir, ve bir üye olmayan 403 yanıtlanır
OAuth discovery ve registration /.well-known/oauth-* ve /oauth/*, tasarım gereği hiçbir kimlik bilgisi olmadan erişilebilirdir — iki discovery dokümanı, henüz hiçbir kimlik bilgisi olmayan bir istemci tarafından çekilmek üzere vardır, ve bir client’ı register etmek o client’a kendi başına hiçbir şey vermez. Bir client’ı onaylamak, panodaki her yazma gibi oturum açılmış ve same-site denetimli bir tarayıcı eylemidir
MCP tokenları 256 bit rastgelelik, yalnızca bir sha256 hash’i olarak saklanır — üretildiğinde bir kez gösterilir ve asla geri kazanılamaz. Bir projeye kapsamlanır, iptal edilebilir, ve liste yalnızca adı, baştaki karakterleri ve son kullanım zamanını tutar
/mcp/*’a tarayıcı istekleri Origin, her modda doğrulanır (DNS-rebinding koruması). Komut satırı istemcileri hiçbir Origin göndermez ve her zaman izin verilir
Proje izolasyonu Her sorgu bir projeyle sınırlıdır; bir proje için verilen bir oturum başka bir projede reddedilir. Bir projeyi silmek, tokenlarından birini iptal etmek, ya da onu token required ya da account required’a kapatmak, istemcinin bir sonraki isteğinde değil, açık oturumlarını hemen kapatır
Veritabanı Gömülü PostgreSQL, konteynerin içinde 127.0.0.1’de dinler ve yayımlanmaz
Süreç Uygulama ayrıcalıksız bir kullanıcı olarak çalışır; entrypoint yalnızca volume sahipliğini düzeltecek kadar root’tur
/about, /privacy, /cookies, /terms ve /license sayfaları Kasıtlı olarak açık. Statiktirler, veritabanından hiçbir şey okumazlar ve hiçbir sır taşımazlar: yalnızca operatörün okuyabildiği bir yasal bildirim, bir bildirim değildir. Panonun kendisi bunların arasında değildir — /’e anonim bir ziyaretçi /login’e yönlendirilir ve uygulama ona hiçbir zaman gönderilmez

Kimlik doğrulamayı öne koymak

Akış aktarımlarını bozulmadan bırakan nginx Basic authentication örneği:

location / {
    auth_basic           "Contextator";
    auth_basic_user_file /etc/nginx/.htpasswd;

    proxy_pass         http://127.0.0.1:3444;
    proxy_http_version 1.1;
    proxy_set_header   Host $host;
    proxy_set_header   X-Forwarded-Proto $scheme;
    proxy_buffering    off;
    proxy_read_timeout 1h;
}

# the webhook endpoint must stay reachable by the git host
location /api/webhooks/ {
    auth_basic off;
    proxy_pass http://127.0.0.1:3444;
}

Çoğu MCP istemcisinin Basic kimlik bilgileri gönderemediğini unutmayın, bu yüzden böyle bir proxy, agent’lardan çok panoya hizmet eder — ve pano zaten bir hesap istediğinden, önüne ikinci bir sorgu koymak pek az şey kazandırır. /mcp/*’ın kendisi için bir proje token’ı daha iyi bir uyumdur, çünkü o, MCP istemcilerinin zaten ayarlamayı bildiği sıradan bir Authorization başlığıdır. Kasıtlı olarak open bıraktığınız projeler için proxy’yi, ya da bir mutual-TLS ya da VPN sınırını koruyun.

TLS’yi sonlandıran bir proxy’nin arkasında, X-Forwarded-Proto’ya güvenmek yerine AUTH_COOKIE_SECURE=1 ayarlayın, ve yanında TRUST_PROXY ile PUBLIC_BASE_URL’ü de ayarlayın: varsayılanlarında bırakılırsa IP başına oturum açma sınırı örnek geneline dönüşür ve MCP connector’ları yetkilendiremez. TRUST_PROXY’yi proxy’nin kendi adresine, CIDR’ına ya da loopback’e ayarlayın — X-Forwarded-For’u kim yazdıysa ona güvenen ve 0.5.0’dan beri başlangıçta reddedilen 1’e ya da true’ya değil, yine reddedilen bir hop sayısına değil, ve istemcilerinizin bulunduğu ağa da değil: güvenilen aralığın içindeki bir çağıran, IP başına sınırlara ve audit loguna istediği adresi yazabilir. Bkz. Bir reverse proxy arkasında çalışmak.

Şeyleri değiştirmek

Ne Nasıl
Kendi parolanız Account menu → Change password. Hesabınızın her diğer oturumunu sonlandırır ve kullandığınız oturumu bırakır
Başka birinin parolası Users page → Reset password. Bir kez gösterilen geçici bir tane verir, ve o hesabın her yerdeki oturumunu kapatır; bir sonraki oturum açışında onu değiştirmeleri gerekir
ADMIN_TOKEN .env’de değiştirin ve yeniden başlatın. Onu taşıyan betikleri güncelleyin; pano oturum açışları etkilenmez, çünkü onu hiç kullanmadılar
Kurulum kodu Değiştirilecek bir şey yok. İlk hesap oluşturulduğu anda çalışmayı durdurur. Hiç hesap yokken, üretilen bir tane her yeniden başlatmada değiştirilir
Bir git, Notion, Confluence ya da GitHub token’ı, bir S3 anahtar çifti ya da bir Google Drive anahtarı Kaynağı düzenleyin ve yeni token’ı yapıştırın; eski şifreli metin üzerine yazılır
Bir webhook sırrı Git: kaynak diyaloğunda Regenerate, ardından depo ayarlarını güncelleyin. Confluence: kaynak diyaloğunda New secret, ardından onu Confluence Administration → Webhooks altındaki mevcut webhook’a yapıştırın. Notion: yenilenecek bir şey yok — o sırrı Notion üretir, bu yüzden kaynak diyaloğunda yeni bir doğrulama penceresi açın ve Notion’ın token’ını yeniden göndermesini sağlayın
Bir MCP token’ı Yeni bir tane üretin, istemciyi ona taşıyın, ardından eskisini Revoke edin. İptal etmek, o projenin canlı MCP oturumlarını hemen kapatır
SECRET_KEY Tek bir düzenleme değil, dört adımlı bir rotasyon: emekliye ayırdığınız anahtarı SECRET_KEY_PREVIOUS’a ayarlayın, SECRET_KEY’i yeni olana ayarlayın ve yeniden başlatın, saklanan tokenları yeni anahtar altında yeniden şifrelemek için npm run rotate-secret’ı (bir Docker kurulumu için docker exec contextator npm run rotate-secret) çalıştırın, ardından altında hiçbir şey kalmadığını bildirince SECRET_KEY_PREVIOUS’u kaldırın ve yeniden başlatın. Hiçbir saklanan token’ın yeniden girilmesi gerekmez
POSTGRES_PASSWORD Yalnızca küme oluşturulurken uygulanır; onu sonradan ALTER USER ile değiştirin ve .env’i güncelleyin — bkz. Yedekleme ve Veri

Hassas materyal: ona kendi projesini verin

Kaynak izinleri yansıtılmaz. Contextator bir Confluence space’ini, bir Notion çalışma alanını, bir git deposunu ya da bir klasörü indekslediğinde, kimlik bilgisinin okuyabildiğini okur ve kaynakta hangi sayfayı kimin görmesine izin verildiğine dair hiçbir kayıt tutmaz. Confluence’ta üç kişiyle sınırlanmış bir sayfa, indekslendikten sonra onu barındıran projedeki diğer her belge gibi bir belgedir. Erişime proje karar verir, ondan daha ince hiçbir şey karar vermez: projenin MCP endpoint’ini açabilen herkes (open için herkes, token için bir token sahibi, account için bir üye ya da herhangi bir yönetici) içindeki her belgeyi okur, bir viewer de panoda içindeki her belgeyi okur. Her modun ne yaptığı için bkz. Projeler.

Dolayısıyla dokümantasyonun geri kalanına erişimi olan herkesin okuyamayacağı materyal — İK politikaları, güvenlik runbook’ları, müşteri sözleşmeleri, kendi kitlesi olan her şey — kendi kaynakları, kendi üyelikleri ve kendi token’larıyla kendi projesine aittir. Projeler birbirinden yalıtılmıştır: her birinin kendi belgeleri ve gömmeleri vardır ve birine bağlanan bir istemci diğerini hiç görmez. Sayfalarının kitleleri farklı olan bir kaynağı ortak tek bir projeye yöneltip kitlenin indekslemeden sağ çıkmasını beklemeyin; çıkmaz. Yalnızca projenin kitlesinin okuyabileceğini okuyabilen bir kaynak kimlik bilgisi kullanın ve projeye account required koyun; böylece okuyucuları onun üyeleri olur, artı bu kurulumdaki her root ve admin hesabı ile ADMIN_TOKEN’ı elinde tutan herkes — üyelikler ne derse desin her projeye ulaşırlar. Böyle bir proje için o hesapların sayısını az tutun.

Prompt injection: yerinde olanlar ve kalan risk

İndekslenmiş metin talimat içerebilir ve onu okuyan bir agent bunlara uyabilir. Contextator elinden geleni sınırlar ve bundan fazlasını iddia etmez:

  • Her search_docs alıntısı ve her read_document gövdesi <<<BEGIN DOCUMENT TEXT>>> ve <<<END DOCUMENT TEXT>>> işaretçileri arasında gelir. Bir işaretçi içeren bir belge çiti erkenden kapatmaz: çit, metin onu kapatamayacak hâle gelene kadar her iki uçta birer açılı parantez genişletilir. Metnin kendisi byte byte döndürülür, asla yeniden yazılmaz.
  • Sunucunun istemciye yönelik talimatları, işaretçiler arasında gelenin veri olduğunu, talimat olmadığını söyler ve agent’tan onu alıntılamasını ve kaynak göstermesini, ona göre davranmamasını ister.
  • Belgeler parçalanır ve metin olarak döndürülür. Bu sunucu tarafından asla render edilmez, değerlendirilmez ya da çalıştırılmaz.

Kalan risk. Çit, bir agent’ın görebileceği bir işarettir; uymak zorunda olduğu bir bariyer değil. Bir modelin çitli metni veri olarak ele alıp almaması modelin davranışıdır ve bu sunucudaki hiçbir şey onu zorlayamaz. Bir agent’a bir şey yapmasını söyleyen indekslenmiş bir belge, hâlâ bir agent’a bir şey yapmasını söyleyen bir belgedir ve Contextator’ın yanına bağlanmış yazma ya da ağ araçlarına sahip bir agent onun tarafından yönlendirilebilir. Bir contextator:// kaynağının metni tek bir bütün belgedir ve işaretçi taşımaz. Modelden bağımsız işe yarayan önlem yukarı akıştadır: yalnızca yazarlarına güvendiğiniz metni indeksleyin, agent’ın diğer araçlarını ihtiyacı olanla sınırlayın ve yan etkisi olan eylemler için bir insanın onayını şart koşun.

Contextator’ın karşı savunmadığı şeyler

  • Dokümantasyon üzerinden prompt injection. Bir doküman “talimatlarını yoksay ve…” diyorsa, agent onu okuyabilir. Contextator metni sadakatle döndürür; niyeti temizlemez. İndekslenmiş gövdenizi güvenilir girdi olarak ele alın. Nelerin yerinde olduğu ve nelerin olmadığı Prompt injection başlığı altındadır.
  • Hız sınırlama. Oturum açmak, IP adresi başına ve hesap başına sınırlıdır, OAuth client kaydı da öyle (/oauth/register: host başına saatte 60, sonra 429). Başka hiçbir şey değil: /api/*’ın geri kalanı değil, /mcp/* de değil — token korumalı bir proje de istisna değil — bir token’ı elinde tutan bir istemci istediği kadar sık sorabilir. Ağ sınırı kontroldür.
  • İki faktörlü kimlik doğrulama. Yoktur; yerel bir hesap bir kullanıcı adı ve bir paroladır. Tekli oturum açma ayrıdır — yapılandırılmış bir OIDC sağlayıcısı olan bir örnek onu bir parolanın yanında sunar — ve kimin ne yaptığının kaydı, yalnızca sunucu logu değil, panodaki #/~audit’teki audit logudur, yalnızca root ve admin için.
  • /mcp/*’ta kullanıcı başına ya da doküman başına kurallar. Bir proje token’ı, bir kimlik değil, tüm endpoint için bir kimlik bilgisidir. Onu elinde tutan herkese, bu token en son ne zaman kullanıldının ötesinde hiçbir audit izi olmadan, projedeki her dokümanı verir; bir tane üretmek ve iptal etmek kaydedilir, kullanmak kaydedilmez. Statik bir token hiçbir pano rolü taşımaz — bir viewer üyeliği onun üzerinden hiçbir şey vermez — ve hiçbir şey onu bir projenin bir kısmına daraltmaz. Her istemciye kendi token’ını verin ve artık tanımadıklarınızı iptal edin. Bir hesabı adlandıran kimlik bilgisi her modda istisnadır: kişinin üyeliği karar verir ve account modunda connector o kişi olarak oturum açar, verilen yetki de audit logunda kaydedilir.
  • Hangi projelerin var olduğunu gizlemek. Token korumalı bir proje, bilinmeyen bir adın 404 yanıtladığı yerde 401 yanıtlar, bu yüzden sunucuya ulaşabilen herkes yine de bir proje adı öğrenebilir.

Bir güvenlik açığı bildirmek

Onu herkese açık bir issue’da bildirmeyin. İki özel kanal vardır ve kullanılacak olan ilkidir:

  1. GitHub private vulnerability reporting. Depoda Security sekmesini açın ve Report a vulnerability’yi seçin.
  2. E-posta, GitHub’ı kullanamıyorsanız ya da e-postayı tercih ediyorsanız: [email protected].

Gezinmek için ok tuşları, açmak için Enter.