Hızlı Başlangıç

Bunun için yaklaşık on dakika ayırın; büyük kısmı tek seferlik gömme modeli indirmesidir.

İhtiyacınız olan: Compose ile Docker, ve bir Markdown dosyası klasörü. Hepsi bu kadar — veritabanı konteynerin içinde gelir.

1. Sunucuyu başlatın

Depo klonlamaya gerek yok — bu, yayımlanmış contextator/contextator imajını çeker:

mkdir contextator && cd contextator
curl -fsSLO https://raw.githubusercontent.com/Contextator/Contextator/main/docker-compose.yml
curl -fsSLO https://raw.githubusercontent.com/Contextator/Contextator/main/.env.example
cp .env.example .env
docker compose up -d
docker compose logs -f          # "embedding model ready" yazısını bekleyin

İlk başlatma iki yavaş işi bir kere yapar: veritabanını hazırlar ve gömme modelini indirir (varsayılan olarak ~470 MB; daha küçük seçenek için Gömme Modelleri sayfasına bakın). İkisi de Docker volume’larında saklanır, bu yüzden sonraki her başlatma saniyeler sürer.

Varsayılan olarak ./docs klasörü konteynerde /docs yoluna salt okunur bağlanır; henüz yoksa boş oluşturulur. Bunun yerine kendi dokümantasyonunuzu göstermek için başlatmadan önce .env içinde ayarlayın:

DOCS_HOST_PATH=/kendi/dokumaniniz/yolu

2. Hesabınızı oluşturun

Pano bir hesaba ihtiyaç duyar ve yeni bir kurulumda hiç hesap olmadığından, tek seferlik bir kurulum kodu isteyerek başlar. Hiç hesap yokken sunucu her başlatmada bu kodu yazdırır — zaten takip ettiğiniz logdadır:

┌─ Contextator first-run setup ───────────────────────────────────────────┐
│ No user accounts exist yet; the dashboard is waiting for its first one. │
│                                                                         │
│   Open   http://localhost:3444/setup                                    │
│   Code   KRTW-9MHD-2PQF                                                 │
│                                                                         │
│ A new code is printed on every start until that first account exists.   │
└─────────────────────────────────────────────────────────────────────────┘

http://localhost:3444/ adresini açın — sizi /setup’a yönlendirir — kodu, bir kullanıcı adı ve en az 12 karakterlik bir parola girin. Koddaki büyük/küçük harf ve tireler önemli değildir. Create the root account sizi oturum açtırır ve kod bir daha çalışmaz.

3. Bir proje oluşturun

New project’e basın (ya da yalnızca n yazın).

Create project’e basın. Proje listede görünür ve durumu queued → syncing → embedding → idle sırasıyla ilerler. Birkaç yüz Markdown dosyası ilk çalıştırmada bir iki dakika sürer; sonraki çalıştırmalar yalnızca değişeni işler.

Yeni bir proje varsayılan olarak bir token gerektirir: onu oluşturmak size ilk token’ı verir — ctxm_… — diyalogda bir kez gösterilir. Şimdi kopyalayın; bir daha gösterilmez. Kopyalamayı atlarsanız erişimi kaybetmiş olmazsınız — proje sayfasındaki MCP access’ten istediğiniz zaman başka bir token üretebilirsiniz.

4. Ajanınızı bağlayın

Projeyi seçin ve Connect an agent panelini bulun. Oluşturma diyaloğu, parçaları yeni token’ınız doldurulmuş biçimde göstermişti; panel aynı parçaları bu kez <your token> yerine koyarak yeniden gösterir — kopyaladığınız token’ı yapıştırın. Claude Code için:

claude mcp add --transport http demo-docs http://localhost:3444/mcp/demo \
  --header "Authorization: Bearer ctxm_9f3a…"

Cursor için, bunu ~/.cursor/mcp.json (genel) ya da .cursor/mcp.json (depo başına) içine koyun:

{
  "mcpServers": {
    "demo-docs": {
      "url": "http://localhost:3444/mcp/demo",
      "headers": { "Authorization": "Bearer ctxm_9f3a…" }
    }
  }
}

Claude Desktop bir stdio köprüsüne ihtiyaç duyar; o parça ve gerisi Yapay Zekâ İstemcilerini Bağlamak sayfasındadır.

5. Bir soru sorun

Ajanınıza dokümantasyonunuzun yanıtlayabileceği bir şey sorun:

Bir projeyi nasıl yeniden indekslerim?

Ajan search_docs’u çağırır, dosya yollarıyla ve başlık kırıntılarıyla birlikte en ilgili alıntıları alır ve onlardan yanıtlar. Dosyanın tamamına ihtiyaç duyarsa read_document’ı çağırır. Neyin var olduğunu bilmek isterse list_topics’i çağırır. Hangi aracı kullanacağını söylemenize gerek yoktur — sunucu kendini anlatır.

Endpoint’i bir ajan olmadan da doğrulayabilirsiniz — ama yalnızca MCP access’i open olan bir proje için, çünkü npm run smoke bir token göndermez. Bir kaynak checkout’undan:

npm install && npm run smoke -- http://localhost:3444/mcp/demo "how do I re-index"

Sırada ne var

• Daha fazla dokümantasyon ekleyin. Bir proje aynı anda birden fazla kaynak taşıyabilir — bkz. Belge Kaynakları.
• Otomatik olarak senkron tutun. Bir push webhook, biri merge ettiği anda yeniden indeksler: Push Webhooks.
• Takımın geri kalanına hesap verin. Sağ üstteki menüdeki Users onları oluşturur; bir member hesabı yalnızca proje sayfasındaki Members altında eklediğiniz projelere ulaşır — bkz. Hesaplar ve İzinler.
• Proje ihtiyaç duydukça daha fazla token üretin, ya da endpoint’i açın. Yeni bir proje zaten token required’dır — ilk token, onu oluşturduğunuzda üretilip bir kez gösterildi — MCP access altındaki diğer iki ayar ise open ve account required’dır; account required, projenin kendi üyeliklerini OAuth 2.1 üzerinden denetler. Bkz. Projeler.
• Getirmeyi ayarlayın. CHUNK_MAX_TOKENS’ın varsayılanı 96’dır; bunun nedeni modelin penceresine sığması değil, en iyi ölçülen değer olmasıdır; bkz. İndeksleme.